แด่คุณแม่สมัคร ประสงค์ทัน แม่ผู้ประเสริฐที่สุด

[apairach]

แด่คุณแม่สมัคร ประสงค์ทัน แม่ผู้ประเสริฐที่สุด

                 ร่มโพธิ์ใหญ่ ล้มลงแล้ว แก้วตาลูก   ความพันผูก รักล้น พ้นสมัย
              แม่สมัคร ประสงค์ทัน ครรลาไล        แม่จากไป ไม่กลับมา ให้อาวรณ์
                 เกือบร้อยปี มีอายุ ยืนที่สุด           ไม่อาจฉุด ธรรมชาติ อนุุสรณ์
               แม่จากไป ฟ้ามืดมิด ชีวิตจร            ลูกขอพร พระพรหมให้ ไม่วางวาย
                 ฝนตกหนัก กระหน่ำ ซ้ำพายุ         โพธิ์บรรลุ  สรวงสวรรค์ ฤทัยหาย
                ล้มลงฟาด  ปฐพี ใจละลาย            ห่วงใจกาย แม่มาพราก จากลูกพลัน
                  เคยใกล้ชิด รับใช้ ดูแลแม่            ทุกวันแผ่ ความรัก จากตัวฉัน
                 ลูกลูกรัก ตอบแทนแม่ นิจนิรันดร์      ทุกวารวัน ลูกชิดใกล้ ใส่ใจจริง
                   แม่อาทร ทุกคน ที่พบเห็น           แม่เหมือนเป็น แม่ทุกคน ในทุกสิ่ง
                 ผู้คนรัก แม่สมัคร จากใจจริง            มิเกรงกริ่ง ลูกของแม่ อย่างแน่ใจ
                   ลูก หลาน เหลนโหลน ร่วมรักแม่   เสียสละเผื่อแผ่  อย่างแจ่มใส
                 ทุกยามเช้า แม่ใส่บาตร ทุกวันไป      ในฤทัย มีแต่รัก ประจักษ์ตน
                    แม่สั่งสอน ให้ซื่อสัตย์ สุจริต         มีความคิด เสียสละ ไม่หวังผล
                 มีน้ำใจ เอื้ออารี ต่อทุกคน               ใครได้ยล แม่ต้องรัก และภักดี
                    แม่ให้ความอบอุ่น ต่อลูกหลาน       ลูกจะสาน คำสอน เป็นศักดิ์ศรี
                  ด้วยความรัก ความอาลัย เหลือชีวี      ทุกนาที จะรักแม่ แผ่คุณงาม
                    เกือบร้อยปี แม่อยู่ คู่กับโลก           ความวิโยค จากแม่ เคยเกรงขาม
                  ความชรา ครอบงำ แม่จำตาม           เหลือแต่นาม ความดี มีคู่ใจ
                    เมื่อโพธิ์ล้ม ล่มสลาย หายจากโลก   แสนวิโยค ศรัทธา ลูกโหยไห้
                  สู่สวรรค์ สถิตฟ้า จากลาไกล            ทุกฤทัย ยังรักแม่ แน่นอนเอย


                                                               สันติ อภัยราช