|
หัวข้อ: ปลัดเสรี อภัยราช (2484) เดินทางผ่านชุมโจรไปรับตำแหน่งปลัดอำเภอพรานกระต่าย ตอนที่ เริ่มหัวข้อโดย: apairach ที่ พฤศจิกายน 17, 2026, 09:58:15 am ปลัดเสรี อภัยราช (2484) เดินทางผ่านชุมโจรไปรับตำแหน่งปลัดอำเภอพรานกระต่าย ตอนที่ ๑๐ ผจญภัยกับผีตายทั้งกลม
ขบวนคาราวาน ของปลัดเสรี อภัยราช ผ่านเขาคีรีส อย่างปลอดภัย ความวิตกกังวลของคณะของพ่อ หายเกือบปลิดทิ้ง เหลือแค่ ไม่กี่กิโลมตร ก็จะถึงตัวอำเภอพรานกระต่ายแล้วต้องรีบเดินทางให้ถึงจุดหมายก่อนค่ำ ที่นัั่นปลอดภัยแน่นอน ที่บ้านพักปลัดอำเภอ อยู่ในบริเวณ ที่ว่าการอำเภอและติดกับสถานี ตำรวจภูธรอำเภอ นึกไม่ออกว่าจะมีใครมาต้อนรับบ้าง บ้านพักจะมีสภาพเช่นไร ประกอบกับนายอำเภอไม่อยู่ไปวิ่งเต้นย้ายกลับภูมิลำเนา เพื่อความปลอดภัย เมื่อคุณนายนายอำเภอ ไม่กล้ามาอยุ่ด้วย ความคิดของพ่อฟุ้งซ่าน ขับม้าอย่างใจลอย ไม่ได้ยินแม้แต่เสียง ของนายการ้อง นายกองเกวียน พูดเหมือนตะโกนว่า ได้ยิน เสียงฝีเท้าม้า ดังลั่นมาไหม น่าจะไม่ต่ำกว่าสิบตัว เสียงอย่างกะพายุ พวกเราหลบข้างทางก่อน พ่อตื่นจากภวังค์ ตกใจใจหายวาบ ค่อยๆชักม้า หลบข้างทาง แม่เอาผ้าขาวม้า มาคุมหัวไว้ ไม่ให้เห็นว่าเป็นผู้หญิง เด็กๆ แอบข้างหลังแม่ ทำเป็นหลับทุกคน แต่ตรงกันช้าม ใจเต้นราวกับรัวกลอง ทุกคนพักดื่มน้ำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสียงม้าใกล้เข้ามา นายการ้องพูดเบาๆ ว่า น่าจะเป็นจอมโจรสองพี่น้องกลับไปที่รังโจร เขาคีริส ทุกคนไม่ต้องพูดอะไร ที่นี่ถิ่นเขา ข้าจะเจรจาเอง ม้าตัวใหญ่สองตัวข้างหน้า นำขบวนมา ตัวใหญ่อย่างกะม้าเทศ ใหญ่กว่าม้าของพ่อ และตำรวจสองคนอีก นายการ้อง ขับเกวียนนำไป ม้าสามตัว ขนาบข้างเกวียน อยู่ริมทาง ชายฉกรรจ์ ๒ คน รุปร่างไม่ใหญ่ ไม่มีหนวดมีเครา ไม่สวมหมวก หน้าตาค่อนข้างดำ ผิวคล้ำ สพายปืนยาว ไม่เหมือนคาวบอยในหนังฝรั่ง อีกหลายตัวที่ตามมา หลบที่ร่มไม้ด้านหลังทุกคนสะพายปืน ได้ยินสำเนียง พรานกระต่ายว่า จากชายหัวหน้าคนหนึ่งว่า พี่การ้องหรือ ไปไหนกันละพี่ นายการ้องตอบเสียงปกติ ว่า ข้านำขบวนปลัดเสรี อภัยราช และครอบครัว ไปพรานกระต่าย แก ไปเป็นปลัดอำภอที่นั่น น้ำเสียงปกติ อ้อ เขาตอบ พ่อเปิดหมวก สวัสดีครับ ยินดีครับที่ได้รู้จักกัน ผมตั้งใจจะมาบำบัดทุกข์บำรุงสุขให้คน พรานกระต่าย ผมคนกำแพงครับ สวัสดีครับปลัด ขอให้โชคดีมีสุขนะครับ ปลัดคนเก่า ถูกปล้นบ้าน ภรรยากำลังท้อง ถูกยิงตาย ในบ้านเลยจ้า ข้ากำลังตามคนร้ายต่างถิ่นอยู่ ได้ข่าวว่ามาจากสูโขทัย มันไม่เกรงใจกัน พวกเราเลย แม่เสงี่ยม ใจหายวาบ คืนนี้ เราต้องนอนบ้านนี้ด้วย คงไม่มีอะไร เราจะทำบุญกรวดน้ำ ไปให้เขา ทางเลือกไม่มีละ ต้องสู้อย่างเดียว แมเสงี่ยม ถึงคราวกล้า แม่ไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น ทั้งหน้าอินทร์หน้าพรหม ผมรู้จักแม่ดีกว่าใครๆ ใจแม่เด็ดมาก เดินทางทางกันต่อเถิด ไม่กี่อึดใจ ก็ถีงบ้านพักแล้ว ไปถึงให้ก่อนค่ำนะ พี่การ้อง โจรต่างถิ่นมันร้ายไม่เบาเลย มันไม่เกรงใจใคร ได้ข่าวว่าตอนนี้ มันอยู่ที่บ้านคีรีมาส ข้าจะต้องดวลกับมันสักครั้ง แล้วทั้งกลุ่มก็ชักม้า จากไป ทุกคนโล่งอกไม่เว้นแม้แต่นายการ้อง นี่แหละโฉมหน้า โจร สองพี่น้อง เขาคีรีส ละ พ่อบอกว่า เขาก็มีคุณธรรมนะ นายการ้อง ไม่เหมือนคำร่ำลือเลย นายการ้องว่า เขาถูกรังแก จนต้องลุกขึ้นสู้ กลายเป็นโจรร้ายในที่สุด ถึงที่ว่าการอำเภอพรานกระต่ายค่ำพอดี มีข้าราชการมารับกลุ่มหนึ่ง ทาทางเขามีแววตาวิตก แต่ไม่มีใครพูดอะไรเลย แนะนำกันแล้วทุกคนกลับที่พัก นายการ้องรับค่าแรง แล้วจากไป นายตำรวจไปนอนกับเพื่อนบนโรงพัก พรุ่งนี้ เขาก็กลับกันแล้ว แม่เสงี่ยม พี่เสมา พี่ติ๋ว พี่อิสระ พ่อ ขนของขึ้นบ้านพักปลัดอำเภอ เขาทำความสะอาดไว้แล้ว บ้านไม่ใหญ่ มีสองห้องนอน ห้องน้ำ อยู่ห่างจากบ้านนิดหนึ่ง ห้องน้ำมีน้ำเต็มตุ่ม แม่จุดตะเกียงลานที่เตรียมมาจากกำแพง เป็นมรดกจากยายวัน โกวิน ยายของเรา ทุกคนอาบน้ำเสร็จ พ่อปลัดเสรีหลับไปก่อนใคร ทุกคนลืมเรื่อง โจรสองพี่น้องเล่า เมื่อช่วงบ่าย ปิดบ้านเรียบร้อย แม่หลับหลังสุด แม่ได้ยินเสียงเด็กร้อง ลืมตาขึ้นมา พบผู้หญิงคนหนึ่งกำลังให้ลุกกินนมหน้าเตียง แม่ขยี้ตา อีกทีก็หายไป ใจเต้นเสียงดังออกมาข้างนอก ธรรมดาแม่เป็นคนเก่งไม่กลัวอะไร นี่แค่หัวค่ำนะ....... ตอนที่ ๑๑ แม่เสงี่ยมจะขอให้ผีตายท้องกลม ออกจากบ้าน ไม่หลอกหลอนได้อย่างไร หรือเราต้องย้านบ้านหนีผีกัน |