ปลัดเสรี อภัยราชเดินทางผ่านชุมโจรไปรับตำแหน่งปลัดอำเภอที่พรานกระต่าย ตอนที่ ๘ ศึ

[apairach]

ปลัดเสรี อภัยราชเดินทางผ่านชุมโจรไปรับตำแหน่งปลัดอำเภอที่พรานกระต่าย ตอนที่ ๘ ศึกษาเขานางทอง

คืนนั้น ที่สำนักสงฆ์เขานางทอง
พ่อปลัดเสรี แม่เสงี่ยมพี่เสมา  พี่ติ๋ว พี่อิสระ กางมุ้งชิดด้านพระประธานในศาลาวัด แม่สวดมนตร์อยู่นาน พ่อนอนข้างขวา กอดปืนไว้ข้างกาย เด็กสามคนนอนกลาง แม่นอนข้างซ้าย  กว่าแม่จะหลับ เกือบสองยาม เสียงนกไพรเพรียกร้องก้องพนา เสียงกวางเก้ง หมูป่าสลับกันเมืองดั่งเพลงไพร
นายการ้อง นอนอีกมุมของศาลา ตำรวจสองคนนอนข้างบันได ลูกหาบ นอนอีกมุมหนึ่งของศาลา ดึกๆได้ยินเสียงเดินเบาๆ คล้ายๆย่อง พยายามหลับตา แสงเทียนหน้าพระประธาน ส่องเห็นร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาพ่อเล่าว่าใจหาย ใจเต้นแรง ไม่รู้ว่าผีหรือคน สักครู่เหมือนสำรวจ แล้วเสียงฝีเท้าเงียบไป ทางกุฏิ หลวงพ่อ ใจดีสู้เสือ น่าจะเป็นหลวงพ่อ หลังจากนั้นหลับสนิท ไม่ได้ยินอะไรอีกเลย...
 เสียงไก่ป่าขันระงม แม่ตื่นเตรียมอาหาร แต่เด็กสามคนยังหลับสนิทไม่เดียงสา พ่อตื่นขึ้นแต่เช้าก่อนใครๆ ปลุกนายการ้อง และตำรวจ ทั้งสองนาย
ทุกคนหลับสบายตื่นด้วยความสดชื่น
 หลวงพ่อไปบินฑบาตกลับมาแต่เช้า  หลังจากฉันอาหารแล้ว
หลวงพ่อพูดว่า เมื่อคืนหลับกันสบายไหม อาตมา มาทำพิธี สวดคาถากันภัยให้ทุกคน ไม่มีเหตุร้ายมารบกวนดอก ทุกคนก้มกราบ พร้อมๆกัน อยากขึ้นเขานางทองไหมละไปดูความยิ่งใหญ่ของเขานางทองกัน ปลัดเสรี นายการ้อง อาตมาไปด้วยกัน สามคน ที่เหลืออยู่เตรียมตัวเดินทางต่อด้านล่างแล้วกัน
  อาตมาจะขึ้นไปทุกวันพระสิบห้าค่ำ ไปนมัสการพระบรมสารีริกธาตุบนยอดเขา ทางขึ้นลำบากหน่อย เราเดินตามเชือกและค่อยๆดึงตัวเองขึ้นไป สักสิบนาที ก็น่าจะถึง  อาตมาจะขั้นไปก่อน ปลัดเสรี กับนายการ้องตามมา ระวังนิหน่อย บนยอดเขาจะเป็นที่อาศัยของดงงูเห่า เขาจะเลื้อยลงเขา ตอนก่อนค่ำ จะกลับขึ้นมาบนเขาตอนเช้ามืด ตอนนี้เขาน่าจะซ่อนตัวในโพรงบนเขากันหมดแล้ว ไม่มีอันตรายแล้วอย่าไปกวนเขาแล้วกัน ตรงที่เราขึ้นนี้ ชาวบ้านและนักเลงขุดพระไม่ขึ้น พวกมันจะขึ้นด้านหน้า เพราะมันเกรงใจฉัน
   เล่าจบหลวงพ่อโหนเชือกเท้าย่ำบนหินที่มีไม้น้อยใหญ่ขึ้นอยู่ แต่เป็นทางให้ไต่ไปไม่ลำบากมากนัก ประมาณเหนื่อย ก็ถึงยอดเขานางทอง  เป็นไงเหนื่อยไหมหลวงพ่อหันมาถาม  ทุกคนยิ้ม ไม่เหนื่อยเท่าไรครับ ตอบพร้อมกัน
  บนยอดเขานางทอง ทิวทัศน์สวยมาก มองเห็นด้านล่าง งดงามมาก  หลวงพ่อพาไปดูเจดีย์ ซึ่งพังมาครึ่งหนึ่งใต้ฐานถูกเจาะทะลุถึงกันทั้ง สี่ด้าน ฝีมือพวกขุดพระ เจดีย์จะถล่มอยู่แล้ว หลวงพ่อนั่งลงยกมือกราบพระเจดีย์  พระยาลิไทนำพระบรมสารีริกธาตุมาประดิษฐานไว้ในเจดีย์องค์นี้ ไม่รู้ว่ายังอยู่ไหม เห็นสภาพเจดีย์แล้วอาตมาบอกไม่ถูก
ถัดไปอีกยอด ตรงนี้ ประดิษฐฐาน รอยพระพุทธบาทที่พระยาลิไทนำมา น่าจะไปอยู่ที่กรุงเทพ ใต้ฐานมีร่องรอยการขุดค้นของนักเลงพระ อุโมงค์นี้แหละที่เป็นแหล่งอาศัยของงู พ่อมองลงไปลึกสักสามเมตร ยังเห็นตัวลายๆนอนขดอยู่ก้นอุโมงค์ ขนลุกเลย
ถัดไปอีกยอด เป็นคล้ายวิหาร และมีบ่อน้ำอยู่ใกล้ๆ เขาเล่ากันว่าน่าเป็นที่อยู่ของนางทอง มเหสีของพระร่วง  พ่อจดบันทึกเรื่องราวโดยย่อๆไว้กันลืม สักสองโมงเช้า ลงจากเขานางทอง พอดีขบวนคาราวานพร้อม เดินทางต่อ หลวงพ่อล้วงไปในย่ามแล้วหยิบพระเครื่องมาแจกคนละองค์ เด็กๆก็ได้ด้วย เป็นกำแพงเม็ดขนุน สมัยนั้นไม่มีราคาค่างวดใดๆ
หลวงพ่อเดินมาส่งที่เกวียนพร้อมให้พร สวดมนตร์พึมพำ น้ำมนตร์กระเซ็นถูกพวกเราทุกคนขอให้ปลอดภัยถึงที่หมายพรานกระต่ายโดยไร้อุปสรรค ทุกคนก้มกราบและออกเดินทาง เย็นนี้เราจะถึงที่ว่าการอำเภอพรานกระต่ายกันแล้ว...
ตอนที่ ๙ เข้าเมืองโบราณบางพาน จะพบความลึกลับอะไรอีก เชิญติดตาม

ตอนนางทองมเหสีพระร่วงเจ้า